دوشنبه، 7 مهر، 1399

 

سینماگران خواستار شدند: رانت خوارانی که سال ها است بر خانه سینما چنبره زده اند را اخراج کنید!

تعدادی از چهره های سینمای کشور در پی اقدام انجمن سینماداران ایران برای جدایی از خانه سینما، در خصوص لزوم بازیابی هویت اصناف سینمایی گفتند: خروج انجمن سینماداران از خانه سینما متعاقب فشارهای روسای خانه برای کارگری کردن صنوف از وقوع اتفافاتی تازه در خانه سینما حکایت دارد؛ اصناف سینمایی که از زدوبندها و لابی گری مدیران شاه نشین خانه سینما در سال های گذشته در رنجند چون نمی توانند به حقوق اولیه خود دست پیدا کرده و مشکلات معیشتی و رفاهی اعضای صنف شان را حل نمایند.

خانه سینما سال ها است نتوانسته علیرغم اهداف اصلی و شعارهای مدیرانش بدل به مأمن و پناهگاهی امن برای سینماگران درمانده ای باشد که با مشکلات عدیده معیشتی و رفاهی در حال دست و پنجه نرم کردن هستند. بعد از سال ها از راه‌اندازی این نهاد که عنوان جامعه اصناف سینمای ایران را با خود به یدک می کشد اما در آن حرکتی در راستای احقاق حقوق صنوف سینمایی دیده نمی شود، هنوز یک بیمه بیکاری برای سینماگران وجود ندارد، همچنین مسأله تأمین امنیت شغلی سینماگران سال ها است روی زمین مانده است.

نکته قابل تأمل آنجا است که مدیران این نهاد با اعمال سلیقه های فردی حقوق اهالی سینما را زیر سوأل می برند؛ از جمله آنکه چند سالی است حتی عیدی های میلیاردی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که برای یکایک اعضای خانه سینما در نظر گرفته شده است را به دست تمامی اعضا نمی رسانند و با دیکتاتورمآبی حرکت خود را توجیه می کنند!

بی شک دیگر زمان آن رسیده تا صنوف به جان آمده از اهمال کاری ها، نامدیریتی ها و خودکامگی های مدیران خانه سینما یک بار برای همیشه دست در دست هم دهند و با خروج از این نهاد ضدصنفی، سعی بر آن داشته باشند تا برخی امکانات ابتدایی را برای اعضای شان به وجود آورند.

بعد از خروج انجمن سینماداران از خانه سینما، جامعه صنفی تهیه کنندگان با ارسال یک بیانیه اعلام کرد: خروج انجمن سینماداران از خانه سینما در یک کلام محصول تدبیری ست برآمده از هوشمندی، آینده نگری صنفی و حرکتی صحیح در مسیر منافع عمومی سینمای ایران که در صورت تحلیل واقع بینانه می‌تواند آغازگر تحولی عمیق در خانه سینما گردد. در این ساختار معیوب صنوف بدون استقلال صنفی و حقوقی، تابع ضوابط تشکیلاتی و مجری سیاستهای راهبردی خانه قرار گرفتند، تاجاییکه در این دایره بسته حتی فاقد هرگونه استقلال مالی و حقوق مالکانه نسبت به اموال خود بودند، این تصمیماتِ پُر از ایراد و ابهام، ساختار نوپای خانه را چنان متزلزل نمود که در سالهای بعد زمینه ساز چالش و منازعاتی شد که خانه سینما همچنان با عوارض آن دست به گریبان بوده و هست، چنانکه صنوف سینمایی را امروز با بحران جدی هویت صنفی مواجه نموده است.

 

در همین راستا ۸ تن از سینماگران مطرح کشور آقایان: سیدامیر سیدزاده، نوید فرح مرزی، محمدحسین فرحبخش، هوشنگ توکلی، مهدی بزرگمهر، امیرحسین شریفی، محسن محسنی نسب و سیروس الوند ضمن گفتگو با سینماپرس نظرات خود را در خصوص لزوم بازیابی هویت اصناف سینمایی مطرح کردند که ماحصل آن برای اطلاع بیشتر مخاطبان گرامی در ذیل نقل شده است.

 

سیدامیر سیدزاده تهیه کننده سینما در پی اقدام انجمن سینماداران ایران برای جدایی از خانه سینما، در خصوص لزوم بازیابی هویت اصناف سینمایی گفت: صنوف سینمایی باید جدا از خانه سینما برای خود هویت مستقل صنفی داشته باشند و این هویت مستقل برای آن ها دستاوردهای مثبتی در پی خواهد داشت که مهمترین آن ممانعت از ایجاد رانت و قبیله پروری است! خانه سینما هیچ گونه هویت مستقلی ندارد. طی تمامی سال هایی که از عمر خانه سینما می گذرد ما هیچ گونه رویکرد و هویت مستقلی را از این نهاد شاهد نبودیم؛ از وزارت ارشاد هم شاهد هیچ گونه رسیدگی درست و جامع به اهالی سینما نبودیم! متأسفانه طی همه این سال ها جامعه اصناف سینمای ایران (خانه سینما) برخلاف شعارهای زیبای شان رسالت اصلی و ذاتی خود را فراموش کردند و بعضاً دست به رفتارهایی زدند که هیچ گونه منافع صنفی و سینمایی در آن دیده نمی شد و بیشتر منافع حزبی و جناحی در آن حاکم بود!

نوید فرح مرزی عضو ۲ انجمن «چهره پردازان» و «طراحان فنی و مجریان صحنه» خانه سینما نیز در خصوص لزوم بازیابی هویت اصناف سینمایی گفت: تراژدی مسائل صنفی در سینمای ایران راه درمانی جز یک تفکر و مدیریت بی حب و بغض ندارد؛ تا زمانی که کش و واکش ها کنار گذاشته نشود، ما به فکر یکدیگر نباشیم و روسا و مدیران اندیشه ای برای ایجاد تحولات مثبت در زندگی اعضای شان نداشته باشند وضعیت روز به روز از آنچه شاهدیم و شبیه به یک فاجعه است بدتر خواهد شد! خانه سینما از پای بست ویران است؛ اگر استقلال صنوف از خانه سینما می تواند منجر به ایجاد تحولات مثبت درون صنفی شود بی شک همه ما از این اتفاق حمایت می کنیم؛ اما شرط ما برای این استقلال صنفی این است که برای یکایک اعضای صنوف فکری اساسی شود. روسای صنوف بتوانند رفاه را برای اعضای شان به ارمغان بیاورند و از آن ها حمایت ویژه ای داشته باشند در غیر این صورت و اگر قرار باشد چنین اتفاقی رخ ندهد برای ما مستقل و یا عدم مستقل بودن صنوف هیچ اهمیتی ندارد.

 

محمدحسین فرحبخش تهیه کننده و کارگردان سینما نیزتصریح کرد: وجود خانه سینما ضروری است اما تمامی رانت خوارانی که سال ها است به عنوان مدیر و مسئول در آن فعالیت می کنند باید اخراج شوند؛ این ۲۰-۳۰ نفری که سال ها است با لابی گری جزو متولیان خانه سینما هستند و دست به لابی گری و دروغگویی می زنند هرچه سریع تر باید از خانه سینما حذف شوند تا شاید از این رهگذر بتوان امیدی برای بازیابی هویت اصناف سینمایی داشت. تفاله های مدیران دهه ۶۰ خانه سینما را اداره می کنند؛ مدیران دهه ۶۰ که سینمای کشور را به کجراهه و بیراهه کشاندند از بیرون بر خانه سینما و مدیران آن اشراف دارند و بر اساس سیاست ها، امیال و خواسته های خود این نهاد را اداره می کنند. این افراد بی تردید هیچ دغدغه ای برای رفع معضلات و مشکلات متعدد اهالی سینمای کشور و صنوف سینمایی ندارند و تنها به فکر دستیابی به منافع شخصی شان هستند.

 

هوشنگ توکلی بازیگر و کارگردان سینما و تلویزیون در پی اقدام انجمن سینماداران ایران برای جدایی از خانه سینما، در خصوص لزوم بازیابی هویت اصناف سینمایی گفت: کسانی که مانع از راه اصلاح طلبانه جواد شمقدری برای بازیابی هویت خانه سینما شدند باید پاسخگوی سینماگران ستمدیده ای باشند که امروزه به دلیل فقدان نگاه صنفی از سوی مدیریت خانه سینما زندگی شان با اختلال جدی روبرو شده است. جواد شمقدری در زمان مدیریتش در سازمان سینمایی تمام تلاش خود را به کار برد تا راه حل قانونی و منطقی برای بهبود اوضاع خانه سینما ارائه کند. تمام تلاش ها در آن روزگار بر این امر استوار بود که خانه سینما هیچ فعالیتی خارج از چارچوب قوانین کلی نظام و کشور و نظام صنفی نداشته باشد. همانطور که پیش از این اشاره کردم نگاه شمقدری نگاهی اصلاح طلبانه و به نفع اهالی سینما بود اما گروهی که منافع شخصی خود را در خطر می دیدند مانع از انجام اصلاحات شمقدری شدند.

 

مهدی بزرگمهر دبیر شورای مرکزی کانون آهنگسازان سینمای ایران نیز در این راستا گفت: تصویب لایحه «سازمان نظام هنرمندان کشور» در مجلس مشکلات صنوف سینمایی را برطرف خواهد کرد؛ این لایحه در کمیسیون فرهنگی مجلس قبل به صورت جدی مورد بررسی قرار گرفت و حتی بنده در آخرین جلسه این کمیسیون که آقای مازنی ریاست آن را بر عهده داشتند حاضر بودم اما به دلیل شیوع ویروس کرونا و تعطیلی مجلس این لایحه به صحن نرفت و من امیدوارم کمیسیون فرهنگی جدید مجلس شورای اسلامی به جد پیگیر تصویب این لایحه بسیار مهم باشد. سال ها قبل قرار بود خانه سینما با ثبت در وزارت ارشاد شکل قانونی پیدا کند اما متأسفانه برخی مدیران وقت مانع از این اتفاق شدند. همین مسأله باعث شده تا امروزه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی خانه سینما را به رسمیت نشناسد. بی شک شورای عالی انقلاب فرهنگی و مجلس شورای اسلامی هرچه سریع تر باید نسبت به مسأله غیرقانونی بودن خانه سینما ورود کنند و تکلیف این نهاد را یکسره نمایند. متأسفانه خود مدیران خانه سینما و مسئولان وزارت ارشاد هستند که مانع جدی برای قانونی شدن این نهاد شده اند.


امیرحسین شریفی تهیه کننده سینما و تلویزیون در پی اقدام انجمن سینماداران ایران برای جدایی از خانه سینما، در خصوص لزوم بازیابی هویت اصناف سینمایی گفت: خروج انجمن سینماداران از خانه سینما تصمیمی مدبرانه، هوشمندانه و به جا بود و بنده بسیار خرسندم که این صنف از خانه سینما خارج شد چرا که مدیران خانه سینما هیچ تدبیری برای رفع معضلات و مشکلات عدیده اهالی سینما در هیچ یک از صنوف ندارند و تنها در فکر دستیابی به منافع شخصی شان هستند. خانه سینما تنها اسم و عنوان خانه سینماگران را با خود به یک می کشد و به هیچ عنوان خانه سینماگران نیست بلکه خانه ای است وابسته به دولت که برخی رفقای مدیران دولتی در آنجا به عنوان مدیر و مسئول حضور دارند که حتی وقتی پایان عمر مدیریتی شان فرا می رسد باز هم انتخابات برگزار نمی کنند و به صندلی هایی که برایشان منافع بسیار در پی دارد چسبیده اند و هر کاری دلشان بخواهد انجام می دهند!

 

محسن محسنی نسب کارگردان سینما نیز در این خصوص اظهار داشت: حرکت انجمن سینماداران برای جداشدن از خانه سینما اقدامی بسیار درست، به موقع و جسورانه بود؛ این روند جدا شدن اصناف از خانه سینما باید ادامه دار باشد و همه اصناف برای بازیابی هویت صنفی و دست یافتن به استقلال عمل باید از زیر چتر خانه سینما بیرون بیایند. متأسفانه صنوف سینمایی به واسطه ندانم کاری های برخی مدیران خانه سینما امروزه هویت خود را به صورت کامل از دست داده اند؛ بزرگترین ضربه ای که بر پیکره صنوف سینمایی وارد شد ثبت اجباری صنوف در ذیل وزارت کار و کارگری شناخته شدن انجمن ها و کانون های زیرمجموعه خانه سینما بود.


سیروس الوند کارگردان سینما نیز در پی اقدام انجمن سینماداران ایران برای جدایی از خانه سینما، در خصوص لزوم بازیابی هویت اصناف سینمایی گفت: با توجه به تمامی اتفاقاتی که در سینمای ایران شاهد هستیم برای رفع بحران زندگی اهالی سینما باید دست به دعا برداریم! واقعاً چیز دیگری جز این کار به ذهن بنده نمی رسد و نمی دانم چطور می شود مشکلات عدیده صنفی و معیشتی اهالی سینمای کشور را برطرف کرد! مسائلی نظیر عدم تأمین امنیت شغلی، نداشتن بیمه بیکاری، مشکلات شدید مالی و معیشتی و امثالهم سال ها است با زندگی بخش گسترده ای از اهالی سینما همراه است و متأسفانه تا امروزه هم هیچ تدبیری برای برون رفت از این مشکلات اندیشه نشده است.

چاپ   ایمیل

عضویت در خبرنامه